ประเดิม blog แรกด้วย

ภาพงานมหกรรมหนังสือแห่งชาติครั้งที่ 15 (และการระบายความอัดอั้นตันใจถึงผู้ร่วมงาน) และ หนังสือเล่มแรกจากงานนี้ นิราศข้ามภพ ของ ขลุ่ยเพียงออ

เป็นไปตามที่คิดไว้ คือไม่ว่าจะเป็นวันเกือบสุดท้ายของการจัดงานหรือไม่ แต่ผู้คนที่รักการอ่านก็ยังคงมาซื้อหาหนังสือไปอ่านกันอย่างคับคั่ง (อย่างบอกว่ามากมายมหาศาล) โดยเฉพาะในบูธที่เหล่าชาวหนอนหนังสือรู้จักกันดี คื่อ แจ่มใส, อะเดย์ และ ณ บ้านวรรณกรรม ยิ่งวันนั้น มีคุณทมยันตีไปแจกลายเซ็นที่ ณ บ้านวรรณกรรมอีก คนเพียบ และลืมไม่ได้ บูธ มติชน เรียกว่าแทบจะเหยียบกันทีเดียว (เอ๊ะ เวอร์ไปนิสนึง)

สำหรับสิ่งที่พบเห็นได้ในอ่านสัปดาห์หนังสือที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงก็คือกระเป๋าลาก ไปทุกปี โดนล้อกระเป๋าทับทุกปี ว่ามองดีแล้วเชี่ยวนา แต่ก็ยังโดน ปีหน้าว่าจะเอาไปลากทับคนอื่นบ้าง (อยากเป็นผู้กระทำบ้างอะไรบ้าง) แต่หนูไม่ได้ว่าอะไรนะคะ แค่อยากบอกให้รู้ว่าหนูเจ็บอ่ะ

แต่ที่สุดจะรับสำหรับงานคราวนี้ (จริง ๆ อันนี้ก็มีทุกปีอ่ะนะ) มีอยู่สองอย่างคื่อ

1. เหล่าน้อง ๆ หนู ๆ ทั้งหลายคะ เวลาเดิน เข้าใจนะคะ ว่ามันเบียดแต่ว่า ขอเถอะค่ะ เวลาเดินเหยียบเท้า หรือว่าเหยียบส้นรองเท้าใคร ขอโทษเขาบ้างอะไรบ้างก็ได้นะคะ หันมองคอจะหัก ไม่รู้สึกสักคน พี่แอบงงกับพวกหนู ๆ นะคะว่า.............. เอ๊ะ หรือว่าฉันจะคิดมากไป (แต่ถ้าใครไม่ได้เป็นแบบนี้ ก็ต้องขอโทษไว้ด้วยนะคะ อันนี้พูดรวม ๆ )

2. หากใครไปที่งานนี้เป็นประจำ ภาพที่เห็นอยู่เป็นนิจก็คือ เหล่าหนอนหนังสือจะนั่งกันทุกที่ ที่สามารถนั่งได้ ไม่ว่าจะพิ้น จะบันได จะเก้าอี้ว่างที่จัดไว้ให้ ตรงไหนก็ตามที่มันว่าง ไม่เกะกะใคร แต่ค่ะแต่ บันใดตรงทางขึ้นไปบูธ มติชน เขาติดป้ายว่าห้ามนั่ง แต่ค่ะแต่ มีคนนั่งกันมากมาย ก็โอเคนะคะว่าอาจจะไม่เกะกะ แต่เขาติดว่าห้ามนั่งนะคะ จบกับหัวข้อนี้ค่ะ ไม่มีอะไรจะพูด มันสะเทือนใจ (ว่าแต่อิฉันคิดมากไปอีกแล้วใช่มั๊ยคะ)

นอกจากสองข้อที่ไปกี่ครั้งก็เจอ นอกนั้นงานสัปดาห์ก็คืองานสัปดาห์เหมือนทุก ๆ ครั้ง ปลาบปลื้มเหมือนเดิมค่ะ

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา มาต่อกันด้วย preview หนังสือเล่มแรกจากงานนี้ กันดีกว่า กับ นิราศข้ามภพ โดย ขลุ่ยเพียงออ

เรื่องราวของ"แม่หญิงแพรจันทร์ หญิงสาวในยุคปี 2552 ที่ย้อนกลับไปอยู่กับย่าทวดของเธอในยุคต้นรัตนโกสินทร์"

เรื่องนี้ใช้เวลานั่งอ่าน นอนอ่านอยู่ทั้งหมด 2 วัน เล่มนี้ไม่หนามากเลยใช้เวลาไม่นาน ข้ามบ้างอะไรบ้างไปตามเรื่อง แต่ว่าสำหรับเรื่องนี้ ประทับใจผู้ประพันธ์มากค่ะ เพราะว่า คุณขลุ่ยเพียงออ ออกตัวว่าเป็นนิยายเรื่องแรกของเธอ แต่ว่าทำออกมาได้ดีมาก สาระประวัติศาสตร์แน่นปึก ทำให้รูว่าตั้งใจศึกษามาอย่างดี เลยทำให้สามารถอินไปกับเนื้อเรื่องได้ จนตัวเองอดคิดไม่ได้ว่าถ้าเป็นแม่หญิงแพรจันทร์ ฉันคงอ้างปากค้างกับความวิจิตรอลังการที่หาไม่ได้แล้วในปัจจุบัน

แต่ว่า แอบรู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันเบาไปซักหน่อย ไม่ค่อยมีอะไร และตอนจบแอบงง ๆ ว่าอ้าว แล้วมันยังไงกันล่ะนี่ ตัวละครดูไม่ค่อยมีเหตุผลเท่าไรนะคะ

แต่อย่างไรสำหรับเรื่อง นิราศข้ามภพ ดิฉันขอให้  เพราะว่าประทับใจในความตั้งใจของผู้ประพันธ์เป็นอันมาก โดยเฉพาะ โคลงกระทู้ ตอนที่แม่หญิงแพรจันทร์รับรักพ่อเฟื่อง และการนำกลอนต่าง ๆ มาอุปมาในฉากห้องหอ ชอบมากค่ะ 

 ทั้งนี้ทั้งนั้น การ preview ครั้งนี้ เป็นความรู้สึกส่วนตัวล้วน ๆ อาจมีความเห็นที่แตกต่างกับหลาย ๆ ท่าน หรือทำให้ท่านใดไม่พอใจ ขออภัยไว้ ณ ที่นี่นะคะ

แล้วพบกันใหม่กับเรื่องใหม่ (ที่หวังว่าจะมีสาระกว่านี้) นะคะ